ميش باشد يا بز - و گاو و شتر . و صدقه دادن به ثمن آن‌ها از عقيقه مجزى نمىباشد . گفته شده : مستحب است كه شروط قربانى در آن جمع باشد از سالم بودنش از عيب‌ها و اينكه سنش در شتر كمتر از پنج سال كامل و در گاو كمتر از دو سال و در بز كمتر از يك سال كامل و در ميش كمتر از هفت ماه نباشد و اين خالى از اشكال نيست چنان كه تعيين سن آن‌ها به آنچه كه ذكر شد در بعضى از آن‌ها خالى از اشكال نمىباشد ؛ و البته امر سهل است . و مستحب است كه پا و ران به قابله اختصاص داده شود و افضل آن است كه يك چهارم عقيقه به او اختصاص پيدا كند و اگر بين يك چهارم و پا و ران جمع شود ، به اينكه يك چهارم عقيقه كه آن دو در آن قرار دارند ، به او داده شود ، بعيد نيست كه عمل به هر دو مستحب شده باشد . و اگر قابله نباشد به مادر داده مىشود كه آن را صدقه بدهد . مسأله 10 - در عقيقه مخيّر است بين اينكه گوشت خام يا پختهء آن را تقسيم كند يا پخته شود و جمعى از مؤمنين كه كمتر از ده نفر نباشند دعوت به آن شوند و اگر زيادتر باشند افضل است و ميهمان‌ها از آن مىخورند و براى فرزند دعا مىكنند . و پختن آن به صورتى كه متعارف است ، اشكالى ندارد . و گاهى گفته مىشود : افضل آن است كه با آب و نمك پخته شود ولى افضل بودن آن معلوم نيست . مسأله 11 - بر مادر واجب نيست كه فرزندش را - نه مجانى و نه در مقابل اجرت - در صورت منحصر نبودن به او شير بدهد ، بلكه اگر منحصر به او باشد نيز ، واجب نيست ، در صورتى كه حفظ بچه با شير و مانند آن - با امن از ضرر بر او - ممكن باشد . چنان كه در صورتى كه منحصر به او باشد ، شير دادن او به طور مجانى واجب نيست بلكه مىتواند از مال فرزند اگر مالى داشته باشد و از مال پدرش اگر فرزند مالى نداشته باشد و پدر داراى مال باشد مطالبهء اجرت كند ، ولى اگر فرزند مالى نداشته باشد و پدر و جد اگر چه بالا بروند دستشان از مال خالى باشد ، بر مادر است كه مجاناً او را شير بدهد ، چه به مباشرت خودش يا با اجير كردن مرضعهء ديگر يا به غير آن از راه‌هاى حفظ بچه در صورتى كه براى او ضرر نداشته باشد ، و اجرت يا نفقهء او بر مادرش است . مسأله 12 - مادر در شير دادن به فرزندش بر غير مادر ، اولويت دارد ، در صورتى كه متبرع باشد يا چيزى را طلب كند كه غير او آن را مطالبه مىكند يا كمتر از آن مطالبه نمايد . و